Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Αίτημα φιλίας από έναν φανταστικό φίλο



Είμαι ο Μπρίκι και είμαι σχετικά καλά, αφού βρίσκομαι στην όχι και τόσο ευχάριστη θέση να σας παρουσιάσω τη μια συμμετοχή της Memaria στο 17ο Συμπόσιο ποίησης που διοργάνωσε η Αριστέα, με τη βοήθεια του Μαξ υποθέτω γιατί δεν μπορεί σε μια τόσο άψογη διοργάνωση να μην έχει δοθεί ένα πόδι βοηθείας από τον εξαίρετο φίλο μου Μαξ! Αλλά ας επανέλθω στο έργο που μου ανατέθηκε, γιατί, λέει, καιρό είχα να μπω εδώ μέσα και να κάνω σοβαρή δουλειά. Ότι τώρα δηλαδή είναι σοβαρά πράγματα αυτά που με βάζει να κάνω. Τουλάχιστον ας άφηνε εμένα να γράψω εκεί πέρα λίγους στίχους, αντί να προσπαθεί αυτή ανεπιτυχώς, το τονίζω αυτό, να μιλήσει εκ μέρους μου.
Τέλος πάντων! Δίνω τόπο στην οργή, μόνο και μόνο γιατί με αναφέρει ως φανταστικό, και τσιμπιέμαι για να σιγουρευτώ πως υπάρχω στ' αλήθεια και δεν είμαι πλάσμα της φαντασίας της.
Αλλά θα μου πείτε ποιος έχασε τη φαντασία του να τη βρει αυτή;
Το πόνημα της κυρίας το βρίσκω απλοϊκό κι αν το έγραφα εγώ θα το έγραφα αλλιώς. Εννοείται ότι τα δικά μου λόγια θα είχαν άλλη βαρύτητα, γιατί μια ελαφράδα την είχε το συγκεκριμένο.
Για του λόγου το αληθές σας παραθέτω στο τσακ μπαμ λίγους στίχους που συνοδεύονται με την κατάλληλη φωτογραφία!



Φίλοι αν θες να γίνουμε και να περνάμε ωραία
θα πράττεις όλα τα δέοντα τα σέα και τα μέα
Θα προλαβαίνεις πάντοτε κάθε μου επιθυμία
και μην τσιγκουνευτείς ποτέ, εκεί είναι η ουσία!
Μπισκότα με τη σέσουλα θα με κερνάς αράδα
και βόλτες ατελείωτες θα κάνουμε στα πάρκα.

Ορίστε! Μεστό, δυνατό και λέει όλα όσα πρέπει να ειπωθούν χωρίς φιοριτούρες!

Χμμ...φεύγω να δουλέψω λίγο ακόμα το πρωτόλειό μου, αλλά εσείς δε θα είστε το ίδιο τυχεροί, αφού θα παραμείνετε να διαβάσετε, θέλοντας και μη, τη συμμετοχή της.
Καλό κουράγιο!
Μπρίκι


 Πηγή εικόνας : https://pixabay.com/el/%CE%BA%CF%85%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B6%CF%8E%CE%B1-%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B1-%CF%86%CE%AF%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82-2222801/

Αίτημα φιλίας από έναν φανταστικό φίλο

Ζητάω τη φιλία σου, σου δίνω τη δική μου
πιστά θα σε ακολουθώ σε όλη τη ζωή μου
Χάδια θα έχεις τρυφερά αυτιά να σε ακούνε
μάτια με κατανόηση, σοφά να σε κοιτούνε
Μόνιμη σχέση σταθερή κι ακλόνητη αγάπη
τρελά παιχνίδια και χαρά! Όχι, δεν είμαι απάτη!

Μπορεί να σου συστήνομαι σαν πλάσμα φαντασίας
μα δεν σου λέω ψέματα, είμαι της ουσίας!
Μη με κοιτάζεις δύσπιστα, μη χάνεις άλλο χρόνο
Το αίτημα αποδέχεσαι και μπαίνεις σ' άλλον κόσμο!
Αν με δεχτείς για φίλο σου θα μάθεις την αλήθεια,
μαζί θα ζήσουμε εμείς όπως στα παραμύθια!


Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Στιγμές γαλήνης

August 17: Q...quietude

Να γίνεσαι μικρό πλεούμενο 
"στη θάλασσα εκεί τη ρηχή και την ήμερη, 
στη θάλασσα εκεί την πλατιά, τη μεγάλη"
όπως περιγράφει ο Κωστής Παλαμάς τη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου, και να αφήνεσαι να σε λικνίζει απαλά η γαλήνη των ήρεμων νερών, γνωρίζοντας ότι θα φτάσει πάλι η ώρα που ο ίσκιος σου θα γλιστράει πάνω τους ανοίγοντας καινούρια μονοπάτια στην απεραντοσύνη τους.

August 16: P...peaceful

Να γίνεσαι παιδί και να είναι καλοκαίρι...να ρίχνεις την πετονιά να πιάσεις όνειρα και να γλυκαίνεις τις παιδικές σου πίκρες στο βάζο με το γλυκό του κουταλιού της μαμάς...

August 10: J...jar, jam 


Να έχεις στο βλέμμα σου όλη την αθωότητα και τη σοφία της ζωής ταυτόχρονα...
August 11: K...kitten

Να ξέρεις να περιμένεις...
August 12: L...lake

...αλλά να μη χάνεις ποτέ τη μαγεία απ' τα μάτια σου...

August 13: M...magic moment

Να αναγνωρίζεις την ομορφιά και να χάνεσαι στην ιστορία...

August 14: N...Nafpaktos Greece

...αλλά να μην αφήνεις το ποτάμι να σε παρασύρει όπου θέλει αυτό...

August 18: R...river

...κι έτσι κυρίαρχος να φτάνεις στη θάλασσα, έτσι δυνατός να βγαίνεις στ' ανοιχτά! 

August 19: S...sea


Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Από κορμό σε μωσαϊκό κι από μωσαϊκό σε κορμό, μια σοκολάτα δρόμος...

Με τον κορμό, ή μωσαϊκό, ή σαλάμι έχω πειραματιστεί πολλές φορές καθώς είναι ένα από τα αγαπημένα γλυκά της κόρης μου.
Από την παλιά εκείνη συνταγή που περιείχε κι αυγά, τη σκέφτομαι σήμερα κι ανατριχιάζω, μέχρι δεν ξέρω κι εγώ ποια. Όποια συνταγή μου έκανε κλικ τη δοκίμαζα. Εντάξει δε λέω, καλές ήταν όλες και τρώγονταν χωρίς παράπονα, αλλά....υπήρχε βλέπετε ένα ακαθόριστο αλλά, που με έκανε να συνεχίσω να ψάχνω!
Ώσπου έπεσα πάνω στον Άκη Πετρετζίκη και στη συγκεκριμένη συνταγή, κι έκτοτε αποφάσισα να το κάνω μόνο όπως ο Άκης, μια και το όνομά του είναι εγγύηση για το καλύτερο αποτέλεσμα.
Αυτό το δηλώνω υπεύθυνα, μια και ό, τι συνταγή του έχω φτιάξει μέχρι τώρα βγαίνει υπέροχη, αφήστε που ο γιος μου ακόμα παραμιλάει για τα λαζάνια του με μανιτάρια (by Akis πάντα, μην ξεχνιόμαστε)!


Ο Άκης προειδοποιεί πως η δυσκολία σε αυτό το γλυκό είναι στο να συγκρατηθείς, ώστε να μην φας τα υλικά καθώς το φτιάχνεις. Και πράγματι πρέπει να επιδείξεις σιδερένια θέληση και αυστηρή πειθαρχία για να το καταφέρεις αυτό. 
Εγώ δεν τα κατάφερα, το ομολογώ! 

Παρόλα αυτά 200 γραμμάρια σοκολάτα και 150 γραμμάρια κρέμα γάλακτος με 35% λιπαρά, μπήκαν στο μπολ και βρήκαν το δρόμο για τα μικροκύματα, όπου έμειναν σκεπασμένα με μεμβράνη για ένα λεπτό στα 700 watt.
Μόλις βγήκαν από εκεί με λίγο ανακάτεμα ενώθηκαν πανεύκολα για να δώσουν μια εκπληκτική γκανάζ σοκολάτας!


 Σ' ένα άλλο μπολ μπήκαν 250 γραμμάρια βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου, 100 γραμμάρια ζάχαρη άχνη και 50 γραμμάρια κακάο για να δώσουν τη δική τους σοκολατοπαραμυθένια εκδοχή.
Όταν την έδωσαν, αφού ανακατεύτηκαν καλά δηλαδή, η γκανάζ, λίγο κονιάκ και 275 γραμμάρια μπισκότα τύπου πτι μπερ κομμένα στη μέση δεν άντεξαν τον πειρασμό και με τη σειρά που αναφέρονται βούτηξαν χωρίς δεύτερη σκέψη στο δικό τους μπολ, για να ζήσουν όλοι μαζί happily ever after. Χμμ...δηλαδή σιγά μη ζήσουν πολύ και σίγουρα όχι για πάντα, αλλά αυτό είναι άλλο! 
Προς το παρόν τα αφήνουμε στην πλάνη τους και πριν συνεχίσουμε, τρέχουμε εδώ, γιατί σε αυτό το σημείο, λίγο πριν δηλαδή, καθόλου μετά, ο Άρης δίνει ένα μυστικό συστατικό που απογειώνει τον κορμό και τον στέλνει, μαζί με μας πάντα, σε άλλη διάσταση!


Αφού είδατε και το μυστικό, τώρα δε μένει παρά να πάρουμε μια λαδόκολλα και να τυλίξουμε το μωσαϊκό μας, προσπαθώντας εννοείται να το κάνουμε να μοιάζει με κορμό και να το βάλουμε στην κατάψυξη.


Είμαι σίγουρη πως (και) με τη βοήθεια του Άκη θα φτιάχνουμε από δω και πέρα τον πιο νόστιμο κορμό, ή μωσαϊκό, ή σαλάμι!

Χρόνια Πολλά!

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Της θάλασσας οι θησαυροί


Η παραλία είναι τεράστια. Ψάχνουμε εκείνο το σημείο που πριν χρόνια οι φίλοι μας έστηναν τη σκηνή τους και εμείς τους επισκεπτόμασταν. Το βρίσκουμε εύκολα. Είναι τόσο όμορφα εδώ, τόσο γαλήνια, τόσο ερημικά. Εμείς και η θάλασσα. Στο βάθος με δυσκολία διακρίνονται άλλες παρέες έτσι όπως τις μαρτυράνε οι πολύχρωμες ομπρέλες τους. Περνάμε τους αμμόλοφους και η μυρωδιά της θάλασσας μας φτιάχνει αμέσως το κέφι. Όπως προχωράω κλείνω τα μάτια και αφήνω τη θαλασσινή αύρα να με τυλίξει, να με παρασύρει στο δικό της κόσμο. Η άμμος καίει κάτω από τα πόδια μου και είναι σαν να γεμίζω ξαφνικά με μια πρωτόγνωρη ενέργεια. 
Ανοίγω τα μάτια κι αντικρίζω τον ουρανό, τη θάλασσα, τους αγαπημένους μου. Για λίγο ξεχνιέμαι και τίποτα άλλο δεν υπάρχει στον κόσμο. Μένω να αιωρούμαι στο όνειρο. Η φύση γύρω μας ολοζώντανη κι επιβλητική στην άγρια ομορφιά της.


Η πρώτη βουτιά, κάθαρση κι ευλογία μαζί. Βυθίζομαι στο νερό απολαμβάνοντας το χάδι του. Οι ήχοι χάνονται και το βουητό της θάλασσας μου ψιθυρίζει τα πιο όμορφα μυστικά.
Βγαίνω μόλις μου τελειώνει η ανάσα και ρουφάω άπληστα τον πελαγίσιο αέρα. Στο βάθος ένα ιστιοφόρο με τα λευκά του πανιά ανοιχτά σκίζει τα νερά.


 Στην αμμουδιά η θάλασσα απλώνει τους θησαυρούς της. Αποκαλύπτει μόνο όσα θέλει να δω, από εκείνα που κρύβει στα βάθη της. Με καλεί να διαλέξω μερικούς.
Περπατάω στην υγρή άμμο, με το απαλό κυματάκι να μου χαϊδεύει τα πόδια, θαυμάζοντας τα πολύτιμα στολίδια της.
Τα πιάνω με σεβασμό, αφήνω όλα όσα έχουν ζωή να τη συνεχίσουν και διαλέγω τους δικούς μου θησαυρούς.


Φέρνω τους θησαυρούς μου στον ίσκιο και πιάνω την κουβέντα με τους άλλους. Δεν την αφήνουμε να ξεστρατίσει ούτε λίγο από τη μαγεία της γαλήνης που χαρίζει η φύση.

Πιάνουμε τα όνειρα από εκεί που τα είχαμε αφήσει, σε αυτό ακριβώς το σημείο χρόνια πριν, παρακολουθώντας τα παιδιά μας που κάνουν βουτιές.
Στην ηλικία τους ήμασταν πάνω κάτω όταν έπαιρνε ο μεγαλύτερος της παρέας το αυτοκίνητο του πατέρα του κι ερχόμασταν εδώ. Σχεδόν η ίδια παρέα, παρά μια τραγική απώλεια που ακόμα πονάει όσο τίποτα και μια εθελούσια δειλή, άνανδρη έξοδο.
Οι υπόλοιποι είμαστε εδώ. Η απώλεια αξεπέραστη. Νιώθουμε τον ίσκιο του αδερφού και φίλου μας να μας συντροφεύει. Η εθελούσια έξοδος, ανάξια λόγου, πέρασε γρήγορα από το στάδιο του πόνου κι έμεινε η σκιά της μόνη της σε μια νοητή γωνιά της παραλίας μας, ξεχασμένη και ξεπερασμένη καθώς η ζωή συνεχίστηκε. Μια σκιά, ούτε ελαφριά, ούτε βαριά γύρω μας. Απλά άφαντη.
Μεγαλώσαμε, αλλά τα κορίτσια του τότε πάλι ψάξαμε για κοχύλια.
Μαζί μας μεγαλώνει και ωριμάζει, σαν παλιό καλό κρασί, αυτό που μας δένει.


Το κείμενο και οι φωτογραφίες αλιεύτηκαν από το 2013 και αναδημοσιεύονται για τα "Λόγια της Πλώρης", μια ιδέα της Μαρίας Νικολάου για "Το κείμενο".
Εδώ είναι η πρωτότυπη ανάρτηση, από την οποία δεν άλλαξα τίποτα, εκτός από το μέγεθος της γραμματοσειράς και των φωτογραφιών.

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Άχρηστες πληροφορίες

 August 1: A....aubergine

Η μελιτζάνα λέει εδώ, δεν είναι λαχανικό, αλλά φρούτο και ανήκει στην ευρύτερη οικογένεια των μούρων!
Σας ορκίζομαι, δεν πήγαινε το μυαλό μου κι ας ήταν κάποτε το υπέροχο μελιτζανάκι που έφτιαχνε η θεία μου η Μαρία το αγαπημένο μου γλυκό του κουταλιού!

Θυμήθηκα όμως κι ένα άλλο φρούτο που σε μένα προσωπικά είχε συστηθεί ως λαχανικό, την αγαπητή σε όλους μας, άντε στους περισσότερους από μας, ντομάτα!
Αν δεν το γνωρίζετε, φρούτα είναι επίσης η μπάμια, το αγγούρι και το καλαμπόκι!
Διασταυρωμένο αυτό που σας λέω πέρα για πέρα και δε δέχεται καμιά αμφισβήτηση!

Τα σύκα από την άλλη δε φαίνεται να λένε ψέματα!
Είναι φρούτα, αλλά τι φρούτα!
Πλούσια σε ασβέστιο, σε βιταμίνες και σε γλύκα!
Για χάρη τους περνώ άνετα στην παρανομία που λέει ο λόγος, και γίνομαι άνετα μια συκοκλέφτρα!
Μην ανησυχείτε όμως, τα κλοπιμαία τα τρώω κρυφά, δεν τα φωτογραφίζω!
Αυτά είναι δώρο, ήταν δηλαδή δώρο, γιατί τώρα είναι παρελθόν!
Κόντευε να μεσημεριάσει εκείνη την Κυριακή, όταν θαύμασα στο facebook τα σύκα που είχαν κόψει οι φίλοι μου στο κτήμα τους και το απογευματάκι ήρθαν για καφέ και μας έφεραν κι εμάς! Μα δεν έχω τους πιο γλυκούς φίλους; 

Κατά τα άλλα, οι γάτες ήρθαν χωρίς εκπλήξεις, καταθέτοντας μόνο την ομορφιά τους και κρατώντας καλά τα μυστικά τους!
Η πεταλούδα είναι μια Papilio machaon, μια πανέμορφη yellow swallowtail, τα λουλούδια εχινάκεια και ορτανσία και την πόρτα δεν την άνοιξα ποτέ!
Μπήκα όμως στο κάστρο της Πάργας για να βγάλω μεταξύ άλλων και το κάδρο που βλέπετε!
Γιατί η Πάργα εκτός από άποψη έχει και καταπληκτική θέα από το κάστρο!

August 2: B...basket

August 3: C...cat

August 4: D...door handle

August 5: E...echinacea

August 6: F...frame

August 7: G...green eyes

August 8: H...hydrangea

August 9: I...insect

Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Εν δυο, εν δυο


Παρέλαση κάνουν οι αντιδράσεις για τη σημαία και τους σημαιοφόρους του δημοτικού!
Άρθρα στοιχίζονται πότε στα αριστερά και πότε στα δεξιά και μόνο όταν οι συντάκτες τους χαιρετίσουν με δουλοπρέπεια στους δικούς τους επισήμους ο καθένας, βγαίνουν συγχρονίζοντας βήμα και  ιερή αγανάκτηση στον καύσωνα του Αυγούστου.
Λίγοι είναι εκείνοι που κρατούν την ψυχραιμία τους σε ανεκτά για την εποχή επίπεδα και καταθέτουν τις απόψεις τους με ψυχραιμία.
Δύσκολη ομολογουμένως η διατήρηση της ψυχραιμίας, όταν ακούμε, ή διαβάζουμε σημεία και τέρατα. Από τη μια τα σημεία, από την άλλη τα τέρατα και στη μέση ως κόρη κλαίουσα ως άλλη "μικρή Ελένη που δεν την παίζουνε" η αριστεία!


Παραλίγο κάποτε να γίνω σημαιοφόρος. Δεν έγινα γιατί ήμουν κορίτσι και τότε τα αγόρια θεωρούνταν πιο άριστα από τα κορίτσια.
Έγινα όμως παραστάτρια, αν και η παρέλαση δεν έγινε ποτέ λόγω βροχής και μόνο τις πρόβες έχω σαν ανάμνηση, εκτός από τα λίγα μέτρα που διανύσαμε εκείνη τη μέρα από το σχολείο μας μέχρι το επόμενο σχολείο στο οποίο κλειστήκαμε για ώρες περιμένοντας να κοπάσει η βροχή. (Δε θυμάμαι πως, αλλά με κάποιο τρόπο, μάλλον η βροχή δεν είχε αρχίσει ακόμα, βρεθήκαμε οι παραστάτες και στη δοξολογία στη Μητρόπολη πριν καταλήξουμε πάλι στο ξένο δημοτικό.)

Δε λέω, μια χαρά τα περάσαμε με τα παιδιά του 1ου Δημοτικού, που μέχρι τότε συναντιόμασταν μόνο στις ημερήσιες εκδρομές, συντηρώντας με επιτυχία μια βεντέτα που κανείς ποτέ δεν έμαθε πως, πότε και γιατί είχε ξεκινήσει ανάμεσα στα δυο σχολεία και που εκείνη τη μέρα μας δόθηκε η ευκαιρία να τη φτάσουμε στη στρατόσφαιρα.

Μεγαλώνοντας αποφάσισα να μην ξαναπαρελάσω. Στο γυμνάσιο άλλο που δεν ήθελαν, γιατί ήμασταν πολλά παιδιά και αναγκαστικά κάποιοι έμεναν απέξω.
Κι έρχεται ο πρώτος εκβιασμός στην πρώτη Λυκείου.
Ήταν η χρονιά που τα σχολεία έγιναν μεικτά, ως εκ τούτου κορίτσια είχε μόνο η πρώτη. Ήρθε λοιπόν η εντολή από "πάνω" να παρελάσουν όλα τα κορίτσια κι επειδή η εντολή από μόνη της τι είναι παρά ορεκτικό, συνοδεύτηκε με την απειλή του βαθμού για να γίνει χορταστική!
Και κάπως έτσι προμηθευτήκαμε όλες τις μπλε φούστες και τα γαλάζια φούτερ, μια και η πρότασή μας να τα αντικαταστήσουμε με κάτι πιο "σικ", έπεσε στο κενό, αφού τα αγόρια των μεγαλύτερων τάξεων διέθεταν ήδη τα φούτερ και τι άλλο θα τα έκαναν, αν δεν τα φορούσαν στην παρέλαση;


Με ένα γαλάζιο φούτερ στην πρώτη Λυκείου, οι δικές μου αναμνήσεις από τις συμμετοχές μου στην παρέλαση έκλεισαν, για να ανοίξουν σε λίγα χρόνια άλλες από τη θέση του μέλους του συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων αυτή τη φορά κι επιφορτισμένη με το άχαρο καθήκον να είμαι παρούσα στις κληρώσεις για τον/την σημαιοφόρο, γιατί πώς να το κάνουμε, δεν είναι μόνο ένας ο άριστος.
Και ναι, θα την πω την αμαρτία μου! Θυμάμαι κλήρωση που σταύρωνα τα δάχτυλα να βγει το δικό μου παιδί, γιατί την πετριά την έχουμε τελικά όλοι οι γονείς.

Είναι όμως κι εκείνοι οι γονείς που δε διστάζουν να πατήσουν επί πτωμάτων για να ξεχωρίσει το δικό τους παιδί, και υπάρχουν κι αυτοί οι δάσκαλοι, που θες από υποχρέωση, θες από δουλοπρέπεια, τους βοηθούν στο σιχαμερό τους αγώνα.
Τα έχουμε δει, τα έχουμε ζήσει, τα γνωρίζουμε καλά!
Γι' αυτό λέω η συζήτηση δε θα έπρεπε να επικεντρώνεται γύρω από την αριστεία, αλλά γύρω από την αρρωστημένη νοοτροπία που καλλιεργείται με κάθε τρόπο!

Διορθώσεις: Τελικά η μνήμη μου με απάτησε παραπάνω από μια φορά όταν έγραφα τα παραπάνω.
Θυμήθηκα ξαφνικά πως εκτός απ' τη φορά που έβρεξε και δεν έγινε η παρέλαση, υπήρξα άλλη μια φορά παραστάτρια, αλλά μάλλον προτίμησα να το ξεχάσω, αφού την παραμονή της παρέλασης πέθανε η γιαγιά μου που ζούσε μαζί μας. Το μόνο που θυμάμαι καθαρά από τότε είναι μια θλίψη και εμάς όλους να λειτουργούμε σαν αυτόματα με όλα τα άλλα να περνούν σε δεύτερη μοίρα.

Στην πρώτη γυμνασίου, αναγκάστηκα να παρελάσω όπως και στην πρώτη λυκείου, μια και ήταν η σημαδιακή χρονιά που έγιναν μεικτά τα σχολεία. 

Ου γαρ έρχεται μόνον....

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Ασχολίαστο!

Προλαβαίνω δεν προλαβαίνω να ξεπροβοδίσω τον Ιούλιο όπως του πρέπει!
Χωρίς σχόλια! 
Ελπίζω ο Αύγουστος να έρθει με την άδεια!
Καλό μήνα να έχουμε!


July 25: balloon

July 26: trio

July 27: tiny details

July 28: bridge

July 29: beautiful building

July 30: free choice

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Μεσοπέλαγα

Ένα ταξίδι είναι τόσο μαγικό, όσο μαγικές είναι οι ανατολές!
Και πιο μαγική από όλες, είναι η ανατολή που μεσοπέλαγα σε βρίσκει!
Κι εκεί που στο σκοτάδι μετρούσες τις χαρές που σου έδωσε το ταξίδι, που πάλευες να ταξινομήσεις συναισθήματα και αναμνήσεις, αναπολώντας ήδη νοσταλγικά όσα πίσω σου άφησες, στέλνει ο ήλιος ρόδινη υπόσχεση αντάμωσης και μέχρι να ανέβει εκείνος ψηλά αφήνεσαι στην ομορφιά.






Θυμάσαι τη μέρα που άρχισες το ταξίδι και το ηλιοβασίλεμα που εκείνη σου χάρισε.
Έτσι μπλέκονται στο νου ηλιοβασιλέματα και ανατολές κι ανασαίνεις πάλι την αλμύρα του Αιγαίου.







"Λόγια της πλώρης" μας ζήτησε η Μαρία Νικολάου για "Το Κείμενο", φωτογραφίες που τραβήχτηκαν απ' την πρύμνη σας φέρνω, μα νομίζω δεν είμαι εκτός!
Καλά ταξίδια σας εύχομαι!